De een volgt een cursus reiki om genezing te verkrijgen en pijn te reduceren, maar vindt het te zweverig. Een ander kiest voor Jehova’s Getuigen, omdat God (Jehovah) de schepper is en zijn Zoon niet als gelijke ziet, maar vindt de organisatie te drukkend. Weer een gaat naar een bijeenkomst over mindfulness, omdat aandacht centraal staat en mist de diepgang. Iemand volgt een cursus hekserij om een ander met bovennatuurlijke krachten te beïnvloeden, maar verkrijgt weinig goed gevoel. Ook hoor ik dat een kennis zich verdiept in sjamanisme om de verbinding met de natuur te vinden en bovennatuurlijke machten te manipuleren. De reactie die ik verneem is de beperktheid voor een totale visie. Ook zijn er die werken met stemvorken en klankschalen met frequenties van trillingen. Voor mij niets van dit al en ook geen edelstenen, kaarten en wierook met verscheidene geuren.
Aan diepgang heb ik behoefte, want er is meer dan ik en anderen kunnen waarnemen. Verder sta ik op het standpunt dat iets niet eerst moet worden bewezen om waar te zijn. Kortom, mijn voorkeur gaat uit naar spiritualiteit met beide voeten op de grond. De wetenschap dat er meer bestaat, aanvaard ik en dat is voor mij Maria. Zij is voor mij de inspiratiebron! Met haar in gedachten voel ik me gelukkiger.
Mijn spirituele ontwaking is gekomen door vele dagen bedrust te moeten houden vanwege steeds terugkomende astma-perikelen. Door te denken aan Maria, haar leven, betekenis en mijn bestaan ermee in verbinding te brengen, ontwikkelt de spiritualiteit zich in mij. Het is voor Maria openstaan. Dit gaat me nog beter af als ik bid en spreek tot Haar. Zo ontmoet ik Maria. Dat is mijn vorm van mediteren; het innerlijk beleven en zo krijgt mijn geloof in Haar steeds meer vorm. De energie komt dan op en ik voel me krachtiger, weerbaarder. Onze-Lieve-Vrouw heeft mijn leven veranderd. Voor mij is dit een ontwikkeling van vele jaren en vervolgens heb ik een duidelijke weg naar Maria gevonden.
~~~

