Maria is talloze keren verschenen in alle werelddelen van onze aarde. Waar Zij is gezien, zijn veelal bedevaartplaatsen gekomen, welke bestemmingen van pelgrims zijn geworden.
Gedurende de eeuwen zijn de karakteristieken van de verschijningen van Maria nauwelijks veranderd. Meestal verschijnt de Maagd Maria in een helder wit licht, is Zij gekleed in een lang gewaad en heeft Zij vaak een sjaal om. Dikwijls zijn haar voeten gehuld in een wolk of mist. Menige verschijning kondigt de komst van Maria aan door verschijnselen als bliksem, donkerte, licht of wind.
De eerste Mariaverschijningen doen zich voor in de 4e eeuw. In de 19e en 20e eeuw is er een sterke toename van gemelde verschijningen van Maria.
Onze-Lieve-Vrouw richt zich voor het merendeel tot eenvoudige, onschuldige mensen. Meestal maakt Zij zich bekend met haar naam of één van haar vele titels. Als Maria spreekt, is dat verstaanbaar, want Zij gebruikt woorden uit de taal of het dialect van de ziener of zieners. Op deze wijze levert Zij het bewijs van haar echtheid. Daarbij is het geheel niet aan de orde of “Rome” een verschijningsplaats heeft erkend. Immers, het gaat erom, dat er in een bedevaartsoord mensen zijn, die zich voelen aangetrokken tot Maria en de betekenis voor de plaats van de verschijning. Verschijningsplaatsen van Maria die veel pelgrims trekken, zijn onder meer Banneux, Fatima, Garabandal, Heede, Heroldsbach, La Salette, Lourdes, Marienfried, Marpingen, Medjugorje en Montichiari.
Bijzondere verschijningen doen zich ook voor in Rusland aan Serafim van Sarov (1759-1833), een van de grootste mystici uit de Russische geschiedenis. Hij is de grootste “starets” (geestelijk leider van een Russisch-orthodox klooster) van de 19e eeuw en een grote heilige in Rusland. Serafim wordt geboren als Prochor Isidorovitsj Mosjnin en op jonge leeftijd wordt hij meermaals op wonderbaarlijke wijze genezen als Maria aan hem verschijnt. Dit overtuigt hem het klooster in te gaan en van zijn moeder ontvangt hij een koperen kruis dat hij het hele leven bij zich draagt. De man is heel intelligent, heeft een uitzonderlijk goed geheugen, bezoekt vaak de kerk en bidt veel. Serafim bestudeert de bijbel en verdiept zich in hagiografieën. In 1776 verlaat hij zijn geboortestad Koersk en pelgrimeert te voet naar het Petjserski-klooster (holenklooster) te Kiev. Daar vereert hij de heiligen op de iconen. Hij ontmoet monnik Vader Dositheus die hem zegt naar het klooster van Sarov, in de provincie Tambov, te gaan om de kloostergeloften af te leggen. In 1778 komt hij in Sarov en legt de geloften af. Met toestemming van de kloosteroverste trekt hij zich terug in een bos. In 1780 wordt hij ernstig ziek, weigert hulp en vertrouwt op Maria. Hij krijgt een visioen van Maria met Johannes de Doper en geneest. In 1786 kiest hij de naam Serafim en een jaar nadien wordt hij diaken in het klooster. Iets later gaat hij terug naar het bos en leeft daar 25 jaar in afzondering als heremiet (kluizenaar). In 1804 wordt hij overvallen en mishandelt en gaat voor herstel naar het klooster. Opnieuw is er een verschijning van Maria en de apostelen Petrus en Johannes en Serafim vat dit op als een raad in het klooster te blijven totdat hij geheel is hersteld. Serafim gaat in afzondering en leeft 15 jaar in een cel. Op 25 november 1825 verschijnt Maria opnieuw, hij opent de cel en is vanaf dan een raadsman voor iedereen. Op 1 januari 1833 ontvangt hij de ziekenzalving en een dag later overlijdt Serafim. Voor zijn heiligverklaring zetten zich in Tsaar Nicolaas II (1868-1913) en zijn echtgenote, de Duitse prinses Viktoria Helena Luise Beatrix (Alix) von Hessen und bei Rhein (1872-1918), die bij het huwelijk de naam aanneemt van Alexandra Fjodorovna. In 1903 is de heiligverklaring en dan ontvangt de tsaar een brief van Serafim, die hij 70 jaar eerder heeft geschreven. Deze brief draagt het opschrift “Aan de tsaar die naar Sarov zal komen”. Serafin vermeldt in de brief het levenseinde van de tsaar en voorspelt ook dat Rusland aan het einde van de eeuw weer vrij is. In 1991 zijn relieken van Serafim gevonden.
In de 20e eeuw zijn over de hele wereld bijna 400 Mariaverschijningen gemeld. Van dit aantal zijn er 8 als bovennatuurlijk aangezien. De beoordeling van een verschijning is in het verleden veelal overgelaten aan de bisschop van het bisdom waarin de verschijning is gemeld.
Het onderzoek naar de authenticiteit van een verschijning is een heel tijdrovende procedure en het Vaticaan van de Katholieke Kerk oordeelde deze opzet als weinig werkbaar. In 2014 besluit het Vaticaan dat de bisschop, in samenwerking met het Dicasterie voor de Geloofsleer, bepaalt hoe er gehandeld gaat worden. In dat jaar zijn er criteria gesteld om een gemelde verschijning te onderzoeken. Er moet sprake zijn van originaliteit en onvoorspelbaarheid. Als hieraan is voldaan, kan gesproken worden van bovennatuurlijkheid.
~~~
